Valentijn, Sepandārmazgān en wijn

Er is een moment in februari waarop de winter even zijn adem inhoudt. De dagen zijn nog kort, de lucht nog koel, maar ergens onder de oppervlakte beweegt iets dat warmer is. Valentijnsdag is een echo van een oud verhaal.

Het verhaal begint met een man die weigerde zich aan de regels te houden. In de derde eeuw na Christus liep er in Rome een priester rond, Valentinus genaamd. Terwijl keizer Claudius II had besloten dat soldaten beter vochten zonder vrouw en zonder belofte, deed Valentinus het tegenovergestelde. Hij verbond geliefden in het geheim, fluisterde geloften in kleine kamers en gaf bloemen mee uit de kloostertuin. Zijn beloning was onthoofding, op 14 februari 270. De kerk maakte hem heilig, zijn sterfdag werd een feestdag en sindsdien geven we bloemen.

Rode rozen, gekleurd door het bloed van Aphrodite, zeggen de Grieken. Maar in Perzië groeien bloemen uit een ander liefdesverhaal. Toen de geliefden Farhad en Shirin elkaar verloren waanden, volgden ze elkaar in de dood. Waar hun bloed de aarde raakte, bloeiden tulpen. Niet als symbool van verlies, maar als bewijs dat liefde altijd iets achterlaat.

In het oude Perzië zelf kende men al lang vóór Valentinus een eigen dag van de liefde; Sepandārmazgān. De feestdag van liefde, vriendschap en moeder aarde die wordt geëerd. Op deze dag zaten vrouwen op de troon en moesten mannen hen gehoorzamen en geschenken brengen. Op deze manier werden mannen eraan herinnerd vrouwen te waarderen en te respecteren.  Sepandārmaz is de beschermengel van de aarde en betekent heilig, nederig en gepassioneerd. Liefde werd niet gezien als iets dat je bezit, maar als iets dat je verzorgt zoals een wijngaard.

Want liefde en wijn lijken op elkaar. Beiden vragen om geduld, kunnen niet worden geforceerd en worden beter wanneer je het deelt. Misschien is dat waarom wijn zo goed past bij deze dag. Mousserend, als de eerste opwinding van een ontmoeting, of rood, als de warmte die blijft wanneer de avond valt. In Perzische poëzie is wijn vaak een metafoor voor de liefde zelf: bedwelmend, verwarmend, en soms een beetje gevaarlijk. Misschien is dat uiteindelijk de ware erfenis van Valentinus. Niet de bloemen of de kaarten maar het eenvoudige idee dat liefde, net als wijn, bedoeld is om geopend te worden.

Liefde en goede wijn vraagt niets anders dan tijd en aanwezigheid. In de wijnbar zijn op zaterdag 14 februari nog enkele tafels beschikbaar, dus reserveer op tijd!

Thuis kun je genieten van de ATU Fata cu Flori, een expressieve en verfijnde rode wijn, volledig gemaakt van Fetească Neagră, de trotse inheemse druif van Moldavië. Fata cu Flori betekent “bloemenmeisje” en zij betovert met een diepe robijnrode kleur en een intens aroma van kersen, vanille en een subtiele kruidigheid van kaneel en zwarte peper. In de mond een mooi samenspel van donkere chocolade, kokos en rijpe kersen, ondersteund door frisse zuren en zachte tannines. De lange afdronk laat een gelaagde indruk achter dus kom langs in de winkel of bestel deze heerlijke Valentijnswijn online.

Proost op de liefde!